Mówili, że zimy nie będzie. Zaczęłam szykować trampki i olejek do opalania. Pochowałam kozaki, grube swetry i wszelkie ocieplacze. A nawet.. zakręcałam grzejnik na noc(!). A tu jeb. Zimna przyszła. Spoko, przyjemnie kilka stopni na minusie, można iść na sanki i planować budowę iglo. Serio, ucieszyłam się! Nie sparaliżowało miasta, nie dojebało – 44390 stopni Celsjusza. Widziałam nawet kilka pługów... w centrum miasta... No a tu znowu jeb. Teraz mamy wiosenne roztopy (?) Nie nadążam za tą pogodą. Zdanowska chociaż sobie oszczędzi :P Zimowe plany weekendowe trafił szlak. Moje zacne plany budowy iglo muszę odłożyć na kolejną inwazje śniegu eh.. smuteczek :P

W taką pogodę miło zawinąć się w kocyk napić czegoś ciepłego lub mocno rozgrzewającego i wybrać film. A jest z czego. Z koleżanami ustaliłyśmy sobie listę filmów do wspólnego PRZEROBIENIA , 193 pozycje – 1 już obejrzaną ;) Czuję, że moje gałki oczne stają się płynne ;)

Gorąca 18 ;]

Fotka wspominkowa z naszej łosiemnastki! Solenizantki ;] Naszło mnie na sentymentalne wspominki chyba z okazji moich dzisiejszych 22 Uro..

Czemu tak jest, że do 18 roku życia jakoś czas się opierdalał a gdy tylko dostałam plastikowe cudo  zwane dowód osobisty czas zaczął dla odmiany zapierdzielać? Nie zwracałam na to uwagi? Miałam banalne zajęcia i problemy? Czy kiedyś było lepiej? "Bo kiedyś to było leeepiej..." - no i czuje się jakbym miała nie 22 a 122 lat;]
Booo kiedyś to była Szkoła codziennie parę godzin, więcej znajomych, więcej zabawy, wszelkie sprawy załatwiała mama oh i no usprawiedliwienie też mama napisała. Usprawiedliwienie mamy za 120 godzin nieobecnych w miesiącu – silniejsze niż L4 od lekarza! To były czasy ;]
Teraz więcej odpowiedzialności. Odpowiedzialność czasem mnie męczy. Czasem nie chce mi się chodzić do roboty (norma), czasem nie chcę mi się uczyć (to chyba też nic nowego). Czasem są takie chwile co tak bardzo mnie dołują. Czasem są takie chwile, które bardzo mnie podbudowują. Czasem jest tak… że smutek ogarnia myśli. Czasem jest tak… że radość znajduje we wszystkim. Czasem jest, że się zastanawiam czy to ma sens. Czasem mrówie, że przecież życie wspaniałe jest.
Tak wiem to wszystko jest normalne.
Czasem chciałabym wrócić do tej chwili kiedy miałam 18 lat, albo nawet mniej. Przerażające jest wchodzenie w dorosłość. Chciałbym znów stresować się maturą, niż takimi zagadnieniami jak:gdzie i jaką robotę muszę znaleźć, czy takie studia taki zawód takie doświadczenie, tyle i tyle kasy kosztuje to i tamto i tyle i tyle musze zarobić wykonując taką i owaką robotę za umowę zlecenie. No i ważny problem co z moją emeryturą!
Takie problemy mają my, starsi ludzie ;] Mamo napisz mi usprawiedliwienie ;]]]